حروف نورانى است هر دو على است . و هر حرفى كه زبر و بينه آن با هم مساوى باشند آن حرف را كامل نامند چون « ا » كه دانسته شد و چون « س » كه از حروف نورانى است ، و زبر ملفوظى آن‌كه « س » است شصت است و بيّنه آن‌كه « ين » است شصت است لذا « س » را حرف انسان كامل گفته‌اند . امين الاسلام طبرسى در مجمع البيان در تفسير يس گويد : و روى عن الكلبى انه قال هى بلغة طى يا انسان . و نيز گويد : و قيل معناه يا انسان عن ابن عباس و اكثر المفسرين . و نيز گويد : روى محمد بن مسلم عن ابى جعفر ( ع ) قال ان لرسول الله اثنى عشر اسما خمسة فى القرآن محمد و احمد و عبد الله و يس و نون . و نيز گويد : يس معناه يا محمد عن سعيد بن جبير و محمد بن الحنفية . و نيز گويد : و قيل معناه يا سيد الاولين و الآخرين . و نيز گويد : و قيل هو اسم النبى ( ص ) عن على بن ابى طالب و ابى جعفر عليهما السلام و قد ذكر الرواية فيه قبل . و سرّ اينهمه اقوال همانست كه گفتيم « س » حرف انسان كامل است و اين اقوال همه مشير به يك حقيقت‌اند . شيخ اجل حافظ رجب برسى در مشارق الانوار ( ص 211 طبع بمبئى ) آورده است كه قال امير المؤمنين ( ع ) : انا باطن السين و انا سرّ السين . و از آنچه گفته‌ايم دانسته مىشود كه بيّنات تطبيق ملفوظى اسماء حروف است با حذف حرف اول مر تمام عدد اسم ديگر را به اين معنى كه بقيه مساوى مر تمام عدد لفظ ديگر باشد خواه اين تطابق در يك لفظ باشد خواه در زياده اعنى چه تطابق در يك كلمه باشد و يا در جمله . مثال در يك لفظ چون تطابق بينه محمد با اسلام زيرا كه بينه محمد 132 است و اسلام 132 و چون تطابق بينه على با ايمان . ملا جلال دوانى گويد : خورشيد كمال است نبى ، ماه ولى * اسلام محمد است ، و ايمان على گر بينه‌اى در اين سخن مىطلبى * بنگر كه ز بينات اسماست جلى به اين بيان كه ملفوظى على عين ، لام ، يا مىباشد . چون حروف اوايل كه مجموع على است حذف شود باقى ماند ين ، ام ، ا ، كه عدد مجموع 102 ، و به